آشنایی با باکو پایتخت آذربایجان

آشنایی با باکو پایتخت آذربایجان

باکو پایتخت جمهوری آذربایجان است که بزرگترین شهر و بندر این کشور نیز محسوب می شود. این شهر بر ساحل غربی دریای خزر در شبه جزیره آب‌شوران قرار دارد و یکی از مناطق نفت‌خیز جهان بوده و پر جمعیت‌ترین و یکی از زیباترین شهرهای قفقاز می باشد. پارک‌های ساحلی بسیار و برگزاری برنامه‌های متعدد هنری از جمله موسیقی، تئاتر و اپرا جذبه خاصی به این شهر داده‌ است. بخش قدیمی شهر باکو ، همراه با برج و حصار قلعه شهر به خوبی از سده‌های میانه بجا مانده و یکی از آثار ثبت شده در یونسکو به عنوان میراث فرهنگ جهانی است.

تاریخچه باکو

قدیمی ترین شواهد مستند باکو به قرن ششم میلادی برمی گردد و از آنجا که در آن زمان این سرزمین بخشی از شاهنشاهی‌های ایرانی بوده‌است، پیوند تاریخی با آنها دارد. پس از اینکه زمین لرزه بزرگی در قرن ۱۲میلادی شماخی پایتخت شروانشاهان را ویران نمود، آهسیتان ابتدا باکو را به عنوان پایتخت جدید انتخاب کرد. در زمان ساسانیان حضور و نفوذ عنصر ایرانی در کرانه‌های اران از تالش و باکو تا دربند بسیار چشمگیر بود. در دوره شروانشاهان، باکو بخشی از شروان شد. شروان همانند بقیه اران قسمتی از سرزمین آذربایجان محسوب نمی شد. آذربایجان به منطقه جنوب رود ارس گفته می‌شد. با تسلط ترک‌ های سلجوقی بر شروانشاهان در سده یازده میلادی، زبان منطقه کم کم ترکی شد. روندی که هنوز هم در جنوب این منطقه (تالش) ادامه دارد. با این روند، مردمی که زبان شان آسیانی و ایرانی بود به مرور ترک‌زبان شدند. باکو در سده‌های ۱۴و ۱۵پایتخت شیروانشاهان میلادی بود و سپس بخشی از ایران صفوی شد. حکومت عثمانی در قرن ۱۶میلادی طی دوره‌ای کوتاه به قسمت اعظم قفقاز از جمله باکو حاکم بود. نادرشاه افشار توانست این قسمت از آران، گرجستان و منطقه ارمنستان فعلی را مجددا به ایران بازگرداند. در جنگ‌های ایران و روس در زمان فتحعلی شاه این ناحیه بر اساس عهدنامه گلستان و ترکمان چای از ایران جدا شد و به دست روس‌ها افتاد. باکو در اواخر قرن نوزدهم و دهه اول قرن بیستم از بزرگ‌ترین مناطق تولید نفت جهان بود.

قلعه دختر از آثار دوره ساسانی در شهر باکو می باشد. این اثر تاریخی با ۲۹،۵متر طول، ۱۶متر عرض و ۶طبقه که در دو دوره زمانی قرن ۵و ۶میلادی (آغاز ساخت مرحله اول) و قرن ۱۲ (مرحله دوم) بنا شده است، در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌است. این قلعه در روزگار کهن، نیایشگاه آناهیتا بوده و زرتشتیان به زیارت آن‌ می ‌رفته ‌اند. این قلعه در سال ۱۹۶۰مرمت و در سال ۱۹۶۴به موزه تبدیل شد. سازمان یونسکو در سال ۲۰۰۰این بنا را در فهرست میراث جهانی ثبت نمود.

ایچری شهر ارگ باکو که بافت قدیم شهر باکو می باشد به تدریج ما بین قرون ۱۱تا ۱۹میلادی ساخته شد. این شهر محصور از دوران پارینه ‌سنگی تاکنون محل سکونت انسان بوده و فرهنگ و تمدن های مختلفی چون ساسانی، زرتشتی، شیروانی، ایرانی، عربی، عثمانی و روسی را در خود جای داده‌ است. این قسمت در شمال غربی خلیج باکو واقع شده و از دیدنی ترین مکان‌های شهر باکو بشمار می ‌رود و در سال ۲۰۰۰میلادی در شمار میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. ایچری شهر دارای ۲۳محله، ۲کاروان سرا، ۳چشمه آب، میدان بازار و… می باشد که البته جذاب‌ترین مکان آن قلعه دختر است.

پارک مفاخر باکو درواقع آرامگاه بزرگان و مفاخر آذربایجان است. دلیل نامگذاری آن به پارک مفاخر، سرسبزی و زیبایی بیش از حد این پارک است. مشاهیری چون حیدر علی‌اف، ابوالفضل ایلچی بیگ، رشید بهبودوف و شوکت علی‌اکبروا در این مکان به خاک سپرده شده اند. آرامگاه رشید بهبودوف جالب ترین موضوعی که ذهن بینندگان را به خود مشغول می‌کند. همچنین مجسمه‌های زیبایی از هر فرد بر سر مزارش قرار داده شده است.

موزه نظامی باکو

در سال ۲۰۰۷در نشست وزرای فرهنگی اعضای سازمان کنفرانس اسلامی، باکو به عنوان پایتخت فرهنگ اسلامی برای سال ۲۰۰۹اعلام شد. در سال ۲۰۰۰بخش قدیمی باکو به علاوه سرای شروانشاهان (به ترکی آذربایجانی، شیروانشاهلار سارایی) و قلعه دختر به عنوان میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده اند. باکو دارای ۱۱منطقه شهری (اداری) من جمله بیناغدی، قاراداغ، نریمانف، عزیزبایف، نسیمی، صابونچی، نظامی، صبالی، ختایی، سوراخانی و یاسامال و ۴۸شهر من جمله شهرهای بنا شده در خلیج باکو، شهر صخره‌های نفتی یا نفت داشلاری که در دریا ساخته شده اند می باشند.

میدان ملی پرچم در شهر باکو

بزرگ ترین میدان باکو، میدان پرچم است که پرچم آذربایجان را با ارتفاع ۱۶۰متر در میان خود جای داده است. این میدان دقیقا کنار بلوار باکو قرار دارد و نام سابق آن، میدان لنین ( Lenin Square) بوده است .

مسجد بی بی هیبت

بنای بی بی هیبت یک مسجد قدیمی در باکو می باشد که در سال ۱۹۳۶به طور کلی توسط بلشویک نابود شد. اما از دهه ۹۰ساخت آن مجددا آغاز شد و در سال ۱۹۹۷میلادی، بنای کنونی این مسجد افتتاح شد. در این مسجد آرامگاه هایی منتسب به نوادگان حضرت محمد قرار دارد که امروزه مرکز معنوی مسلمانان این خطه و یکی از مهمترین بناهای معماری اسلامی در جمهوری آذربایجان به شمار می رود. بومیان این منطقه، این مسجد را با نام مسجد حضرت فاطمه زهرا نیز می شناسند.

برج های شعله

این ۳برج با ارتفاع بیش از ۱۹۰متر بلند ترین آسمان خراش باکو محسوب می شود و از تمامی شهر دیده می شود. علت نامگذاری این ۳برج شباهت آنها به شعله های آتش می باشد. نمای برج های شعله با بیش از ده هزار لامپ LED پر قدرت به صفحات نمایشگر بسیار بزرگی تبدیل شده است و به صورت شعله های آتش نشان داده می شوند که در شب جلوه بسیار زیبایی دارد.

شهر قدیمی

شهر قدیمی درواقع مهم ترین مرکز تاریخی و فرهنگی شهر باکو می باشد. شهر باکو در قدیم محصور در قلعه ای بوده است که قلعه همچنان در قلب شهر باکو به قوت خود باقی است و به همین خاطر به ایچری شهر معروف است. کوچه پس کوچه های این شهر، زیبا و رمانتیک است. بناهای تاریخی از قبل از اسلام تا دوره قاجار را می توانید در این کوچه ها شاهد باشید. بازدید از این شهر را به همه توریست ها توصیه می کنیم. دوربین عکاسی را فراموش نکنید.

مرکز فرهنگی حیدر علی اف

ساخت این نهاد از سال ۲۰۰۷ آغاز شد و تا سال ۲۰۱۲به طول انجامید. نام این مرکز از نام رهبر ملی آذربایجان که رییس جمهور پیشین آن نیز بوده است گرفته شده است. هدف از تاسیس این مرکز، شناسایی فرهنگ، هنر، زبان و تاریخ این کشور به تمام جهانیان می باشد. به همین دلیل این مرکز با موسساتی که در پروژه های علمی، فرهنگی ، ورزشی و سایر زمینه ها در سراسر دنیا فعالیت می کنند مشارکت دارد و درواقع یکی از مراکزی است که برای برگزاری نشست ها و نمایشگاه ها مورد استفاده قرار می گیرد.

برچسب ها: مسافرت , سفر , سرگرمی


شما هم نظر خود را درباره این مطلب بیان کنید.

نکته :
- نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
- لطفا از زبان پارسی برای نظر دادن استفاده کنید.



  1. هیچ نظری ثبت نشده است

    شما اولین نفر باشید !

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

CAPTCHA Image Reload Image